Ne Gerek Vardi!..

Yakmaya yeterdi içten bakışın;

Yanardağ olmaya ne gerek vardı;

Seninle var oldum senle biterim;

Saçını yolmaya ne gerek vardı...

Dudakların suskun gözlerin suskun;

Birtanem diyordu sözlerin suskun;

Ocağım küllenmiş közlerin suskun;

Aklımı almaya ne gerek vardı...

Sen doğan güneşim sen doğan ayı'm;

Sen benim kalbime can veren payım;

Fincanımda kahve, bardakta çayım;

Boşalıp dolmaya ne gerek vardı...

Sevdan yüreğimde sırlı bilmece;

Seninle başlıyor biten her hece;

Uykuyu gözümden böyle her gece;

Gelip de çalmaya ne gerek vardı...

Şimdi sensizliğin sesini duydum;

Sanki yokluğunda şeytana uydum;

Gözüme en hazin yaşları koydum;

Ahımı almaya ne gerek vardı...