Ne Güzel

Y’den...

Unuttum yıllar sonra

Böyle de yaşanıyormuş demek kiŞimdi düşünüyorum

Ne güzel ihtiyarlıyormuş insan

Gecenin ılık rüzgarında

Yıldızları söndürmek birer birer

Şehrin en yüksek tepesinde

Çoban yıldızıyla bahse girip

Güneşi doğurmak seninle

Derdi tasası olur muydu gençliğin

Kır kahvesinden ayrılıp

Kumsalda yürümek mi güzeldi

Kır kahvesine dönüp çay yudumlamak mı seninle

Şimdi aynı bankın çevresinde

Bahsetmek aklımıza gelenden

Arkadaşların yalnız bırakması bizi

Benim de kalemim eksik bahanesiyle

Kırtasiyeye yürümek vardı seninle

Bir saatlik otobüs yolculuğundan sonra

Yurdun kapısından girişini gözleyip

Bir saat daha dolandıktan sonra sensiz

Son otobüsle bir saat sonra geriye dönmek de güzeldi

Ne sen bir günaydın dedin

Ne de ben

Uzun yıllar boyunca

Öylesine adımlamışız yolları

Şimdi düşünüyorum da

Ne güzel ihtiyarlıyormuş insan

Hayat öğretti elbette

Ne ay yerinde dururmuş

Ne de güneş doğarmış aynı yerden

Şimdi düşünüyorum da

Neden sana aşık olmuştum ben

Tanrıyla devletle dinle toplumla

Bütün kavgalarımın nedeni sen miydin yoksa

Otobüste tavla da oynadık

Piknikte yakan top da

Umurumuzda değilmiş gibi dünya

Memleketimizden çok uzaklarda

Birbirimizi kucakladık

Hani öyle bir sarılmıştın boynuma

Öyle bir ağlamıştın ya

Kalp krizi geçirecektim yanı başında

Sanki bütün romantik filmleri yaşamışım gibi

Şimdi çok uzaklarda yıllar sonra

Gecenin bir saati

Hanımla kahve yudumlarken

Yazmak da bir garip hani

Bir tarafta Tanrıyla kavga ettirip

Diğer tarafta Tanrıyla barıştıran beni

Aynı sen

Senden kaç tane yaratılmış sayamadım ben

Peki;

Bir kalp kaç ayrılığı taşıyabilir

Kaç türlü hayal kurabilir bir düşünce

Söyler misin lütfen

Bir kahve kaç kıtada içilir

Kaç yılda demlenir bir demlik çay

Görsem tanımam

Nice türlü gözlerinin rengini

Duysam umursamam

Ses tellerini

Kimi ayakkabı kutularına dolar yığar

Kimi de tüm fotoğraflarını gençliğin

Gönderir uzaklardan

Yanıp gitmesi için

Yalan dolan biraz daha oyalanmalık bu dünyada

Kaç defa öldürülür bir insan

Diriltilir kaç defa

Yıldan yıla iklimden iklime savrulursun

Dilerim sen de benim gibi kavrum kavrum kavrulursun

Düştüğün yerden kalkamaz

Oturduğun yerde rahat edemez

Kurduğun hayallerin sonunu göremezsin

Diyemem ben

Kıyarım da kendime

Kıyamam sevgiye aşka

Bir mum gibi eririm de

Bir yanardağa dönüşemem

Şimdi düşünüyorum da

Ne güzel ihtiyarlıyormuş insan