Ne İlkim Ne de Son

Heybemde sevdaya dair ne varsa

Döküp bakmalı

Kara kaplı defterlerde tarih saklı

Aralandıkça sayfalar

Duygular şahlanır, baş kıldırır yürek

Geceye şivan düşer

Yıldızlar sökülür yerinden

Uykular haram olur gün güneşe küser

Bir eşkıyanın yalnızlığı olur

Dağ başında pusuya düşen

Anarşisttir sevdam

Şiirde müebbete düşer

Namluya sürülür yalnızlığım

On yerden vurulur yürek

Mahkemeler kurulur

Hâkimde sen yargıçta

Çıkar ölüm fermanım!

İdamım farzdır

Suçum vatanını sevmek

İlkem;

Özgürlük ve barış

Ölüm olsa da sonum

Korkuyorsam namerdim

Takayım yağlı urganı boynuma

Cellâdım ben olayım

Hala;

Üç fidan sallanırken darağacında

Ben ne ilkim ne de son