Ne Kadar Çırpınsam da

Zehir zemberek gibi sızlıyor yaram...

Onlarca kez ölüyorum adeta...

Dayanılmazlığın ötesinde bir acı kucaklıyor beni...

Yorganıma sımsıkı sarılıyorum;

Beni terkeden hayallerimin acımasızlığında...

Esen yel götürüyor tüm tatlı hatıralarımı

Peşine takılıyorum...

Ne kadar çırpınsam da yetersiz kalıyor umuda attığım her kulaç...