Ne Olur Akşamları Gelsen

... şiir ile istemeden de olsa, kederlendirdiğim şiir dostlarından özür dileklerimle ...

.

.

.

.

derin bir boşluğun kıyısında

kış seslerini çağırıyorum ayaz yanlarıma

inceden vururken pencerenin buğusuna suskun dargınlıklar

zamanın ötesinde

hasret gülücüklerine uzanan tanıdık bir hüzün

bir çocuk belirirken hayal meyal

küllü griyi okşayan yalnız bir limanda

demir atmış yaralı çaresiz ruhlar

ellerinde bir anne yüreği sıcaklığı

yaşanmamış ah nice anılar

bir de

belli ki ılık baharlardan yazlardan kalmışlar

buram buram

çiçek çiçek kırgın

kuruyan hasret kokusu

duvarlara sinmiş sararmış resimler

küflü bir mahzeni saran yıllanmış zamanlar

sessiz

yıkık bir şehir bu

rüzgarın uğultusu

hasret kokuları

kış anıları saçlarımda dolaşıyor olmalı

oysa

ak değil saçlarımdaki izler

zamanın kum saatinde kaybedilmişlikler

yalnızca eski bir gece karası

ah istanbul ! yalan değil

bir seni terk etmedi bu eski yağmurlar

sefil bırakılmış harabelerde çaresiz

tüm yaşanmışlıklara küfredişlerin

kıyısına vurur hala göçebe nice savruluş

kahır defterini yazar durur

yaralı

sığınmacı kuşlar

senden

benden

bizden

sesi yok edilen mutlu günlerden

küllü gri mavi intiharlar

defnedilmiş bir aşkın dağınıklığı

yaşanmamış zamanları

söylenmemiş sözleri hala

yetim bir terk edilmişliğin harabeleri

hüzne dalgın eski bir taş plakta

bitmeden yinelenen yağmurdur şimdi

öylece uykusuz gözleri

(*)

ne olur akşamları gelsen otursan yanı başıma

dinlesen hiç bitmeyen maceramı

ağladığımı yalnızca sen görsen

sen dokunsan gözyaşlarıma dudaklarınla

her şey geçer üzülme desen

sonra sevgiyle bakıp yüzüme

yorgunsun hadi yat desen

ne olur biraz unutsan kendini biraz sevsen

(*)

ah istanbul !

beni en çok sen anlarsın bilirim

sığındığım uykusuz sabahların kahır şarkıları

kırdığım boş kadehlerin gam yükü

vurur sahiline akşamları ...

(*)

Kürdilihicazkar şarkı

Ne olur akşamları gelsen otursan yanıbaşıma

Beste : Avni Anıl

Güfte : Turhan Oğuzbaş

Ses : Ayşen Birgör

istanbul 12 şubat 2016