Ne Olur Beni Anla
Biraz konuşmak istiyorum aslında
Karanlıkta, yalnızlıkla
Yanan bir mum eşiğinde
Ve birazda sessizlikle
Belki de sensizlikle
Ama seninle değil.!
Asla seninle değil.!
Kendim sadece kendimle
Kendimce
Yorgunuz ya
Sen/de ve ben/de
Hem üşümüş, hem düşmüş
Bir dağ yükü var ki omuzlarımızda sorma
Ne olursun beni anla
Tüm yaralarımız başkaldırmış dökülmüş ortaya
Bir düş idin kalbimde
İçinde bin düş gördüğümdün gözlerinde
Bitiverdin birden,
Ruhum iniverdi dünyaya yeniden
Kederlere sevkedildim sanki aniden
Tasalara ve de gamlara
Çok erken geldik varılacak en son nâra
Sonra iyi olmak için varolan gücümle
Söz vermek zorunda kaldım hayata
Derinlere daldım karanlıkta.
Gözlerim kapalı olmasa da
Belki de yandığım aydınlık gözlerindi
Gözlerimi kamaştırıp amâ edendi
Ne olur beni anla
Anlaşılmayacak hallerdeyim zîra
Bana eski bir türkü söyle bir de şiir
Güzel olması önemli değil
Gerçek olsunlar yeter sadece gerçek.
Sesin kötü olsun isterse ne çıkar
Sakın utanma.!
Ben hissederim yaranı en derinden
Sevgini gözlerinden
Seni ise kalbinden
Ben anlarım!
Kimseler anlamasa da
Kolum kanadım kırık olsada
Tebessümümü soldursalarda anlarım.
Evet belki özlerim seni
Hemde çok özlerim
Hatalarım vardır elbet
Yine de diyebilirim ki sana..
Ben
Seni
En saf halimle
En içten duygularımla
Severim.
Sever/idim
Ve de
Sevdim.