Ne Sanmıştın

Bir umudum vardı,

Öldürdüler,

Bana bir tebessümü çok görenler

Kendi istediklerini güldürdüler.

Kimdi yetimin padişahı

Anası, Babası henüz ölmeden

Dünyada kimsesizmişim gibi

Gezdirdiler, hissettirdiler

Düşünüyordum hep, mızmızlanırcasına:

p!çtiler...

Kanım sıcacıkken henüz

Küt küt atan bir kalple

Beni ayaklarına hayal ettirerek getirdiler

Sonra bir alay biçimiyle uğurlandım her kapı başında...

Toy ve bu kadar saf olmakta koymuyordu bana.

Asıl koyan, anlamamam da...

Israr ediyordum hep kendime

Vardır bir sebebi diyerek

Bölündük kalbimle bir öğle yatışında kapı başında...

Yağ! yağ! diyen namert ve lanetle mırıldanmalarla,

Her çalmayan telefonumda,

Israrla girerken kanıma sevgili şeytanım

Ara ara diye

Geçiriyordum saf niyetimle emrini baş ucuma,

Bibok yaşamamış gibi hissettim o gün hayatımda

Hatıra ebeliği yapmışlığımı astılar

Karşımdaki bakışlar boynuma,

Nefret ettim tüm geçmişimden

Küfrederek kapattım gönül sarayımın kapılarını

İyi duygularıma,

Hafif bir rüzgar eşlik ederken kalp ❤sarsıntılarıma

Hiçlik saklandı, Sallandı koynumda

Daldım, çıktım pişmanlığımın koynuna

İt sürüleri kaçıştılar zoraki,

Belliki oyun kısa sürmüştü biraz onlarca

Düğüm düğüm olmuşken ağzım

Yutmayıda istemedim son oyunu

Baktım bi caddelerime, baktım bide onların caddelerine,

Ölmelerine, öldürmelerime...

Şu hayatım ölüme boyanmıştı ilk dönemeçte...