Ne Sözü Doğru Ne Özü

Özü gibi olmayınca

Sürgüne mahkum yüreğin

elbet vatan nedir bilmez

ebedi kalmak isteyen

ışık yakıp aydınlattığı yüreği

karanlıkta hapsedip gitmez

cep boş cepken boş nasıl huzura varayım diyen

önce kul hakkı yüklenmez

atılan her adımda harama gidilirken

arkada kırık bir kalp bırakılmaz

boynu bükük yaralı kuşa vicdanı sızlayan

sevdasını dileyeni gözü yaşlı bırakıp gitmez

ne sözü doğru ne özü

nasıl böylesini sevdi can bilinmez