Ne Toy Zamanlarımda Sevmiştim Oysa
Ne toy zamanlarımda sevmişim oysa
Adına dökülmüş satırlarımı
Yastığımın altında gizlemişim
Renkler vermişim ona
Tüm çocuklar yatmamak için bin yalana dönerken
Senin varlığına baş koymak hatrına
Oyunlarımı öldürmüşüm
Düşlerimde yaşatmışım varlığını
Anam derdi
Uyurken bir tebessüm var yüzünde
Hayırdır oğul
Şimdi anlıyorum
Bir tek sende gülmüşüm
Sen düştükçe aklıma
Atmışım tüm kahırları
Yüksek bir yerde,bulutlara yakın
Seni anlatmışım kendime
Figanımı sana değil dostlara haykırmışım
Tozlu yollarına kan dökmüşüm
Üstüne kırmızı goncalar
Tek sen ol diye
Yaşattığım sevgileri öldürmüşüm
Seni ben en olgun çağlarımda da sevmişim
Soğuk gecelerimde
Yokluğunla sarmaş dolaş sevişmişim
Hasretini kabullenip
Hiç sitem etmemişim
Kıyamet sokaklarda
Seni takmışım koluma
Oturduğum her yerde
Gözlerini oturtmuşum karşıma
Ayın şavkında senle sabah etmişim
Ben seni ölüm saatlerinde beklemişim
Zamana aldırmadan
Yokluğunun yangınlarında dağlanmışım
Vazgeçer miyim senden
Sende ölmeye and içmişim