Ne Y/ardan Ne de Diyardan
biliyorum
ne söylüyorsam
ve duyuyorsam
neyi yaşıyorsam
olan biteni görüyorsam
yıkılanı yakılan yanan canları
ve
ölen bedenleri
biliyorum ki!
neden
bunca zülm zorba...
her günün ahına k/almadan
bize yansıyan düşlerin ardında
acıların sesleri
ağlayan bir annenin çiğlıkları
çocukların haykırışı
dünya üzerinde bir nokta iken
insanın insan zülmüne karşı
isyan edebilecek gözlerden
akan kanlar üzerine
yemin sevdaların doruğunda
acıların yüreği yenilmez
isyan et!
tüm kirlenmış ruhlara
hey dünya
bir can vurmakla insan biter mi ?
gökleri kara bulutlar sardı
toprak kana bulandı
anaların göz yaşı
dinmeyen ağrılara
dermansız derde bırakılan
acıların geçer mi /heval
sen umutsuz düşünde dahi
hiç bir güç durdurabilir mi
yürekte var olanı
ne diyardan nede yardan...
vaz geçer mi s/andın
bir gün aydınlanır karanlıklar
hey dünya
ne kadar kahpeliğine kar saydın
yokluğun yoksulluğa
ve ezilmişliğe revamı
kalk
ayağa kalk
diril direncinle
bak yeniden göklere
ser veren sir vermeyen canları
tarih yaz umuda bedel ödeyenleri
yaşamın doruğuna sevdaları
heykeli dikilsin
02 Kasım*11* Karataş