Ne Zaman Aklıma Sen Gelsen

Ne zaman aklıma sen gelsen,

Hep eksik başlarım, başlangıçlarıma

hücrelerime kapanırım,

Tik taklarında zamanın geçiştiren deminde yanarım...

Ne zaman aklıma sen gel/sen,

Tipilerinde yanarım yalnızlığın

kelamım kesilir, lal olurum,

Üşürüm sıcakkanlı gecelerde,

Gecenin gözlerinde yanarım...

Ne zaman aklıma sen gel/sen,

huzursuz bir karanlığın,

yı/kan damları düşer üzerime,

zaman/sız çekilen küreklerin,

ağrısı düşer bir yerlerime

dikenli tellerle örülü bir vatan olurum sende...

Ne zaman aklıma sen gel/sen

Zindanlara bürünür yüreğim

sersefil bir yastığın yarısında

Ürkek yorganımda ararım seni,

tozlanmış hayalin düşer gözlerime

ürperir duvarlara sığınırım...

Ne zaman aklıma sen gel/sen

yıldızlarım dökülür avuçlarıma

kırılır kuyruğu uçurtmamın,

Yıkılır hayalleri düşlerimin,

ben toprağa düşerim...

Ve ne zaman aklıma bir sen gel/sen

ben hep o ana isyan ederim...