Necla

necla nın evinden çıktım

saat gecenin üçü

ılık bir rüzgar çarpıyor suratıma

adımlarım da yavaşladı

bir yorgunluk var üstümde

neredeyse

neredeyse geri döneceğim

ama olmaz

olmaz işte!

hiç gitmek istemiyorum

o boş döşeğe