Neden Aşk İki Kişilik Gidişler Tek Kişilik

Geleceğin yarınlar meçhul .

Ama ben bir bilinmezlik içinde umut tohumları ekiyorum ,

Yarınlar adını koyduğum tarlalarıma .

Her tohum büyüyor , sen gelmiyorsun ..

Ve her büyüyen tohum koca umutlarla üstüme yıkılırken ,

Sessiz sessiz ölüyorum .

Gittiğin yer uzak mı ?

Uzaklar uzakken ,

Uzaklar bu kadar kötü uzaklar bu kadar acımasız mıydı ?

Hiç sevmedim zaten bu gidişleri ..

Gitmenin ilk harfi çıkarken daha ağızından ,

Susturmadım mı seni ?

Susmalara doymadan ,

Bana göre ani ,

Sana göre geç kalınmış bir gidişi

Paylaştırdın ikimize .

Ama ben anlamadım bir şeyi .

Aşk iki kişilikse ,

Gidişler neden hep tek kişilikti ?

Yalnızlık esir aldı bu şehri .

Giderken kuru kalabalıklarıda mı götürdün sen ?

Birden boşaldı sokaklar .

Hepsi suçlu bir sessizliği paylaştılar .

Dönüşün zamanı yok biliyorum .

Zamansız gidişlere , böyle dönüşler gerek .

Ve düşünmeden ardındakini ,

Böyle çekip gitmekti marifet .

Susma zamanı geldi şimdi .

Gidenlerin ardından başka ne yapılabilir ki ?

Ve bir umut tohumu daha büyürken içimde ,

Bana yine ölmek düşüyor sessizce .