Nedendi

Hüzünlerin ardından tutacak gölgeler yoktu ki

Oysa,oysa savruk bedenimizin içinde hüzünler öyle çoktu ki

Hep bizden önce koşuyordu biz yetişmeye çalıştık

Hep bir dilek ağacımız oldu gönlümüzde büyüttüğümüz

Dallarına umutlarımızı astığımız,dileklerimizi serdiğimiz

Hep suladık

Suladık da nedense düş meyvelerini toplayamadık

Kim bilir bizler hep yanlıştık,yanlıştık da

Bu yüzden ulaşamadık

Bir o yana bir bu yana

Düşlerimiz ayrı bedenlerimiz ayrı,ayrı savrulduk

Sevdayı yüreğimize koyduk,yüreğimizde yaşadık

Güzelliği hep bakışlarımızda taşıdık,taşıdık da

Neden içlerimize akıtamadık

Neden gönüllerimizde damıtamadık

Bizler mi yanlış anlattık,yoksa anlatılanı mı yanlış anladık?

Sustuk

Çığlık,çığlık olup sustuk

Kalmadı derman dilimizde yorulduk

Kalmadı ferman yüreğimizde durulduk

Lakin

İçimizde hep oturdu bir yumruk

Oturdu soluksuz bir soluk

Bizler olmazlara sustuk

Sustukça büyüdü içimizdeki büyük boşluk

Ne yaptıysak,neler yapmadıysak o boşluğu dolduramadık

Hep şikayet ettik

Şikayet ettik de kimden?

Sorduk mu ki bir şeyleri kendi benliğimizden

Hani ne verirsen onu alırsın diye öğrendik ya büyüklerimizden

Verdiklerimiz ne oldu da bizler de kaybettik tümden

Yoksa alamadıklarımız mı idi kaybedilen?

Şimdi

Yüreğimizde dilek ağacı,astıklarımız ucunda

Boynu bükük duruyor

Haklı aslında ama bize hesap soruyor

Biz verememişiz kendimize hesabı

Nasıl bulacağız vereceğimiz cevabı

Ne idi yaptığımız hata yanlışlarımız nedendi

Hepimizin içlerindeki birer yürek değil miydi?

Anlattık anlaşılamadık,anlatıldı anlamadık

Sonra bir suçlu bulup hayata kara çaldık

Hayat kirli dedik,yaftayı bir güzel yapıştırdık

Tabii hayat kirli idi,bizlerse hep masumduk (!)

Temiz düşlerden sıyrılıp kirli düşlere yattık

Oysa,oysa neden di hep bir yerlerden yaralıydık

Temiz düşlerde kalanlarımız aralarda kaynadık

Oysa doğarken hepimiz aynı çığlıkla doğmamış mıydık?

MıSRa