Nefes Alıp Verene Kadar

Kırmızı bir gül at bana

Işıklarla dolsun kalbimin içi

Açılan bir gülsün yaprak yaprak

Geliyorum mevsim gibi kapına

Yağmur damlaları gibi titreyerek.

Bir kuş sesi gibi öpüyorum dudaklarını

Vücudunu süzüyorum akasya gibi kıvrak

Bakışlarını süzüyorum tavuk gibi korkak

Çıkıp gidiyorum kış rüzgarları gibi

Nefes alıp verene kadar.