Nefesi Donan Kısrak

gelin acıyı paylaşalım

bi mızrak gibi akıp gitsin zaman

biz umudu bir kısrak gibi koşturup

uzun tünellerin görünmeyen uçlarına dek kalıp karanlıkta

ansızın umulmadık bir yerde karşılaşalan

iki sevgili gibi

o geniş aydınlıklara soluksuz kavuşunca

gelin acıyı paylaşalım

ki onu çarçabuk tükettik diye

bir kenarda ağlaşan insanlar olsun

sonra gece olsun siz uyuyun

ayakta bir nöbetçi bekler nasıl olsa geceyi

nerde bir bomba patlar saat kaçtır bilinmez

sokak köpekleri kediler kuşlar insanlar

aynı anda kopan bir silüet cenneti

kovboy filmlerinden çıkmışçasına silahşör

sokaklar apayrı cellat el öper baş koparır

bu tantanadan usandım yaşamak

ona şimdilerde anlamsızca bakılıyor

alışmışız diyor dilencilikten tutuklanan o adam

üstelik iyi para var insanlar severler

şükrün böylesine riyakar olancası

belki freud buna başka şeyler söylerdi

ama ne değişirdiki sokakta

eski dilleri öğrenen bir dilbilimci sarhoşluğundayım

kimi duydum

ben mi

neyi duydum üstelik bunları hiç bilmiyorumki

ayrıca ne önemi var hüznüm hala sıcak

kanımın sıcaklığından çıkan duman henüz yükseliyor

fazla uzaklarda olamam buralarda bi yerdeyim

buralarda bi yerdeyim işte deniz yok

yollar neredeyse patika gideceğim bir yer yok

bana nedense bir bohça gibi verilmiştir bu hüzün

benim saçlarım zaten siyahtı oysaki ayaklarım büyüktü

hatta öyle olurki çayı bile demli severim

olsun isterim şu sersefil dünyada bir rüyadan uyanan

kendi kabusunu kendi bölmüş ayılmış

uğraşmamış bal tuttum diye parmağını yalamaya

fakat ne boktan işler var şu dünyada

dilim varmıyor sözüm yetmiyor

bana kısrağımı getirin ölmediyse hala