Negatif Teyp Kaydı
matlaşırken şehir
tahammülsüz
karanlık
bir melodiyi
yüzünden dinliyorum
sevdalı bacım
yine sürüklendin
ev içleri gibi her gün tekrarlanan masaldan
bakışlarını tehlikeli kılan
lambası kırık bir geçmişsizliğe
içinden ettiğin dualar seni senden korur ama
saçların deniz kokamaz
yaşını inkar edemez
sarkacın kirletilmemiş kanatlarında
don-dur-masını yalayan çocukluğun
büyük kızlar evden kaçamaz
kimin umrunda yaprakların
yorgun yeşillere dair hatıraları
bahar geliyor
şimdi daha çok şüphe var daha az hayal
anlamı üşengeç arayacak ağaçlar
kanal değiştirince filmler unutulacak
tasarlanmış yaşamların sahteliği
çatılarda dolanacak
kayan şu yıldız
göğü kanatan çığlığın mı
kendini arayan ışık mı
çok susunca sırlanan
bedeni terkeden soluk mu
biliyorum sevdalı bacım
değiştirilebilecek hiçbir şey yok
uzak bir boşluğa takılı kalmış bu gülüş
sessiz kalmaya kararlı yalnızlığın
çoktan öldürdün öteki seni
yaklaşılamayan
bir kuytu olabilmek için
kimbilir belki bir gün
cesaret edebilirsin
kısacık bir düş anını yakalamaya
sonsuzluk başka türlü bulunamaz...