Nehir Gözlü Gelinler

yeşil suların dut ağaçları

yaşam verir zamana

örülür kozasında ipekler

ipekler çeyiz olur narin ellerde

cumbalı konaklarda gergef işler

gergeflerde dert işler, düş işler

nehir gözlü gelinler

kah durgun akar

bereketiyle güldürür bağbanı

kah coşar

bağ yıkılır, bağban ağlar

ay düşende zümrüt nehre

Ferhatın çığlıkları yankılanır

bir gitarın tellerinde

gün boyarken ufku

erguvan rengine

dönüşür zümrüt sular

Şirinin silüetine

avlanır kırlangıçlar dingin sularda

secdeye varır ağaçlar

hamdeder yaradana

yıllardır bereket döker

sessizce yaşlı dolaplar

bilinmez kaç uygarlığa tanıklık etti inci gerdanlıklar

sektirir taşları neşeyle çocuklar

atar oltasını duayla balıkçılar

bir gelin tacı gibi süsler

kıyılarını ulu çınarlar

atların nal seslerinde kamçılar şaklar

götürür yıllar ötesine

faytonlardan yükselen kahkahalar

bir mazidir şimdi

yalılarda yaşanan o görkemli aşklar

her şeye rağmen bir türkü gibi akar

akar, gider Yeşilırmak...