Nehirsel İçerik

tılsımsızlığı sessizleşirdi poyrazın

mahalle sessizleşirdi

çocuklar umarsız uykularına dalarken

uzayıp giden çırpınışıyla günün en son alazları

kalbimi avuçlar gibi dururdu bakışlarındaki

nehirsel içerik

şimdi adreslerimiz de kayıp

birer ağaçsız serçeyiz ateşsiz bu keşmekeşlikte

yüzümüz yok hiç bir bahara

son barutumuzu birbirimizde tükettik

ben seni aramakta değil

saçlarının gövermişliğini hırpalamakta

sense kendini benim coşkulu intiharımda

artık şarkılarımız da değişti

nihayet akşam oldu

gökyüzünde tanımsız bir grileşme

yağmurda utanmazmış insan ayrılıktan

imkansızlığı gizlermiş her bir damla

görünmez elleriyle hangi gökkuşağı

üstüne alır ki poyraz yemişliğimi...

sokak numaraları hep aynı

kapıların üzerinde

sessiz rüzgarının fotoğrafı

gün hep o sarı asmalarıyla mahzun

ve hep nasıl olursa olsunlarda

iliştiğim kırılgan hayalinde

biter sokaklar

beyaz badanalı evler

herşeye yeni başlamanın kireçli kokusu...