Nemrut Sapanında Ibrahim Duasıyım

adaklığına sundum senli yazgaçlarda mısraları

tufan gecelerde zerdüşt düşkünlüğünde sarıldım ateşlere

sen sandım her gölge yaklaşmasını

her kaldırım adımlarımda yürüdüm sarılarak hayaline

sürgün kelepçeli mahkum ufkum

gün görmez güneş açmaz

tan ağarmaz sensiz karamsar yanlarım

bıçak kesiği dilime sevda düşmez

senin alazında yanarım

her sabah yeniden var olurum senli yeni günle

her gün batımı kirpik uçlarında uykunla bölünürüm

her gece kuytusunda

uyurken her kes

göz bebeğinde vurulurum

nemrut sapanında halil ibrahimullah duasıyım

ateşe atımlık noktasında gözlerinin nehrine boğuldum

bir balçık birkintisinde kovalamaya tutuldum

adem babamın ruhunda

senli havva annemiz sevdamızda

yoğruldum