Nereye Sürsem Kalemim

mim koydum bugünü düşen kaleme

surlara dayadım merdiveni

umudun rengi bahar

kapım kapalı pencerem açıktı sana

rüzgar savurdu her tür yaprağı

buluşmakta vardı

ufuktan güneşi söker mehtabı dikerdik

birbirimizi çok iyi bilenlerdik

didik didik edip yumağımızı

yine kör düğüm olamazdık

açık pencereme bahar güneşi sür derim

yok vermeyeceksen zerre ışık

ceket elde gemiler yaktır

uçurtma uçurayım kaf dağına

kanatlar takayım leyleği havada

yazdıkça silinsin sana giden yazılarım

harfler kalemime dolsun

nereye sürsem kalemim yol olsun