Nereye Yolumuz

Okumak mürekkep yalamak

Doktor, Avukat olmak

Basamak basamak yükselirken

İnsanlık yanımızı

Basamak basabak

Kaybetmek

Hayatta herşeyi

Dolar gözüyle görmek

Ne acı

İnsanlığımızı satmak

Ruhumuzu yitirmek

Ne acı

İlim ilim bilmektir

İlim kendin bilmektir

Sen kendin bilmez isen

O nice bir kuru emektir

Yunus gözüyle hayata

Bakabilsek keşke

Ne olduğumuz değil

Ne olacağımız önemli

Koltuk değil

Koltuğu kimin doldurduğu önemli

İnsanlık parayla satılmıyor

Kaybolunca tekrar alınmıyor

Bizi biz yapan özümüzü

Söktüler parayla gözümüzü

Mürekkep yalamak çok kolay da

İnsan kalabilmek işin özü

Yolumun yönü nereye doğru

Gönüllerin sahibi acaba kim olmalı

Görgülülük neden tarih sayfalarında

Aldı yerini...

Sürçü Lisan ettim affola

Not: akşam bir doktor kızının

Oğlumun yüzünü parçalaması

Ve sonucunda ..kızımın canı yanmış yapar demesi

Eğitimimizin ve insanlık yönümüzün

Kaybolup rafa asılması beni bir şair olarak

Çok derinden üzdü.....