Neşe Yok

Terkeylemiş nazlı yarim ilini,

Sarmadı günlerce kolda neşe yok,

Duyunca kuruttu gonca gülümü,

Bülbüller ötmüyor gülde neşe yok.

Ağlaya ağlaya gözüm kurudu,

Ayrılık acısı ruhu bürüdü,

Kader beni gurbet ele sürüdü,

Geçipte gittiğim yolda neşe yok.

Çekilmez bir derdin içine düştüm,

Aşkın hançeriyle sinemi deştim,

Kendi mezarımı elimle eştim,

Saza sesi veren elde neşe yok.

Hüzünlere daldı gönül dert dolu,

Kaybetti izini bulamaz yolu,

Aşk kesti dilimi, kırdırdı kolu,

Bülbülce şakıyan dilde neşe yok.

Kesildi yüreğe akan pınarlar,

Hasretin közleri kalpte yanarlar,

Her gelip geçmede yâri anarlar,

Coşkun coşkun akan selde neşe yok.

Gereçeği duymaya yetmiyor yürek,

Hayat başa çöktü yıkıldı direk,

İcecik bellere uzanmaz bilek,

Sarılmıyor artık belde neşe yok.