Nesini Beceremedik Bu Aşkın

az kalsın haykıracaktım !

adın ateş oldu

rengin alev

ucundan tutuyordun yüreğimin

dayanamadım sevdana

tutuştum...

sözümüz vardı oysa,

yanmayacaktım...

hatıralardaki sevişmeler çeldi aklımı,

susmak zamanı dediler

bir duvar köşesine sindim

ve

sustum...

bakarken doyumsuz o gözlerine

deliriyordum...

insan yalnız yağmurda ıslanır sanardık oysa,

gözyaşımdan ıslanıyordum..

deniz miydi ?

dalgalar mıydı ? sabırsız olan bilmem

zamansız seslenişin elveda habercisi,

derin mi derindi bu sevda

çimdiklenmiş yüreğimin acısıyla

dudakların dokunurdu dudaklarıma

gençliğimiz kanardı inceden, inceden...

bir yan cennet,

bir yan cehennem...

uzaklarda bir hicaz ,

ellerimde kesikler

ne seni anlatıyordu bu öykü

ne beni....

ne sen daldın gözlerimin karasına

ne ben ...

ve bir daha

ne sen dokunabilecektin saçlarıma

ne de ben sarılabilecektim sana..

şiirler yetmedi seni anlatmaya !

kış isen,

ayaz isen,

sevgisizsen,

gelme...

ne sen bölük ,pörçük bölün

ne de ben bölüneyim bin parçaya...

aşk,

iki uçlu keskin kılıç

ne yandan tutsak

saplanırdı avuçlarımıza...

hiç bir şey eksik değildi oysa,

bilmem ki nesini beceremedik

bu aşkın...

nesini ?