Neşvünema

Hayat zaman nehrine düşen bir yaprak gibi

Çarparak sağa sola sürüklenip gidiyor

Nisan yağmurlarıyla ıslanan toprak gibi

Neşvünema umarak yola devam ediyor

Bir elinde mutluluk bir elinde acılar

Ağlama yeter artık gülmektir senin hakkın

Aklında vesveseler yüreğinde sancılar

İle; çıkmaza dalıp yolu şaşırma sakın

Zaman akıp giderken sıkı sarıl ipine

Yıldız gibi kayarak birden yere çakılma

Eğer aşık olursan hiç bakmadan tipine

Heba edip ömrünü vefasıza takılma

İçin alev alevken buza kesilen tense

Bulamazsın bir omuz dayayacak başını

Âvâre gezerken ruh acı çeken bedense

Gözyaşına banarsın çile dolu aşını

Kalp sanki deli fişek mayın olmuş duygular

Yaşarken med ceziri dalgalanır yüreğin

Bir ileri bir geri sarsar ruhu kaygılar

Ne kadar dirensen de yıkılır mendireğin

Boşa geçen yılların birgün hesap sorunca

Bakarak geçmişine eyvahlarla inleme

Gizli bir el saati bilinmeze kurunca

Kalp gözünü açık tut başkasını dinleme