Neva

Kaçasım var mülteci şiirler gibi

bir gece yarısı

kalemi kağıdı toplayıp yüreğine

senden başkası ile geçmiyor bu acı

gel

yine şahdamarından sev beni

Ahh Neva..!

'kendimi bildim bileli' derdim eskiden

bilmeden işte

inan ki bilmeden

bıraktığın hüzünleri sevmeyi öğrenmeden

göğsüme 'ah' ile batan cümleleri tekrar tekrar

acıttığını bile bile içime çekmeden

hazan bir selâ'ya aklımı kurban etmeden

ölümden

ölüler diyarındaki şairlerden

sana sevdalı şiirlerden

kör kurşunlara beni vermenden de eskiden sevdim seni

bilmeden

inan ki hiç bilmeden

Ahh Neva!..

bu kaçıncı sol yanım ile başbaşa uyanışım

acımtırak renklerde

soğuk kahve kokusu

solgun çiçekler

dünün bütün hüzünlerini dökülür penceremden

açlığıma cevap arıyor aklım

ve inatla doldurmak için yenilerini

bu sabahta kefaletle serbest bırakıldı bütün acılarım

'yüreğim dağ yamaçları ki

sisli doğuyor hep şiirlerim

iç beni hatırımdan ki

dudak kenarı kahve tadında eskisin senelerim'

Ahh Neva!..

seven gider miydi

giden sever miydi hiç

sahi neden gitmiştin ki

neyi yetiremedik birbirimize

ekmek

su

dua

gökyüzü

sevmemişsin demek ki

baksana

her seven ölüyor bu şiirde

saat geceyi vuruyor Neva!..

düştü secdeye sessiz gözlerinden yıldızlar

seni vurdu sonra

hiç dedi kaburgamda bir boşluk

gölgem tenimi terkedişinin suskunluğunda

şakağımda şimdi

geçti geçecek zaman şiir acısı çöken dudaklarından

daha başında salıvermek içimdeki vahşi sızıları

saatim zebani yüzlü uykulara gebe

doğur beni göz ucundan gün ışığına

doğur ve yüreğine kundakla

yoksa gece olur yine

ayın eteğinden hüzün düşer denize

dalga geçer ayaklarım

gölgem cebimde vasiyetim

ölüme yelken açar sandal uykusunda lacivert siyah sessizlik

boğulan balıklar kadar nefesimle

rotası unutulmuş gözlerine bakıyor bahtsız ellerim

kaybettik mi sahi üç kara bir laciverte yeşil düşleri

sahi kaybolduk mu birbirimize küs denizinde

tutunamayan iki uçurum selvisiyiz

kayarken ayaklarımızın altından aşk

gelemem Neva!..

yanmam gereken kitaplar dolusu şiirler var

sırf sen attın diye sevdiğim yangınlar da

küller 'ben ne oldum' der

savrulur kıyametin senden kalan yanlarıma

korkuyorum Neva!..

herkes seni konuşur oldu

bittik

gözlerim kına yanığı kokunla kapanıyor

hıçkırıklarım kırgın

sesim bir yusuf çığlığı gibi düşüyor ellerine

kuyular örtülür üzerime

gökyüzünü yırtıp bütün bulutları doldurmasaydın gözlerime

belki

hani belki

senden açardı bir sabah gökkuşağı

kentine adam gibi şiirler düşerdi ufkundan

ve gözleri kırılgan bakmazdı yüreğinin en sevgili yerinden

duvarlarından suskunluk damlamazdı mesela

boğazıma cennet takılmazdı

kırık kalem uçları gibi kovulmazdım şiirlerden

Ahh Neva..!

sırat yolunda bir durak

bir musalla

bir kaç şiir

ve bir melek ağlar başucumda

gittin

gitme de demedim

diyemedim

son kez söyledim ismini

sen "Allah'ından bul" dedin

yüreğimden amin geçirdim

seni de en çok hüznünden sevdim

kimsenin gözleri ben değildi ya sende

o yüzden öyle üzgün de bakma sakın gözlerime

ve affet

bende vazgeçtim

21.05.2014/Cidde