Neyimi Gördün ki

neyimi gördün sen!

desen ki;

kalbine gömülmüş ölüleri

kulağına küpe olmuş sözleri,

dilindeki nasırı

omuzlarındaki yükü gördüm...

askıda ezberlediğim türküleri

uykumdaki öykülerimi bilirsin belki

fakat

falakadaki figanımı duymadın sen!

benim asıl işkencelerimi kimse bilemez;

acımdan daha çok acı çektim bacım!

arabaya koşulmuş bir at kırbaçlanırken

ya da

çıkmaz sokakta aç bir çocuğun gözyaşlarını silerken...

meleklerin görmek istemediğini gördüm hayat kadınında

pezevengini dövdüm bileklerim kırılana dek

kaderin ördüğünü

herkesin reva gördüğünü çözmek istedim saçlarından...

benim ustam sevgi

muştam yüreğimdir;

yalan olmasın,

biraz fikrimden

biraz da bu yüzden yattım bensiz hücremde!

bana böyle sitemle bakıyorken

neyimi görebilirsin ki sen!