Neyse Beyim

neredesin ey sevgili

yerin yurdun belli mi

yattığın döşek rahat

keyfin yerinde mi

en son sigaranın külleri vardı küllükte

ve sanki parmaklarının kokusu s/inmişti

çizim masanda ki yarım kalan projeler

hayatına dair sanki birer birer eksilmişti

ve fırlattığın bir çift terlik bile ayrı

vazodaki karanfil soluk

perdeler güneşe çekili

evde hep bayram havası vardı

lakin bugünlerde herkesin içi buruk

neye elimi atsam arızalı

tamir bekler durur

aynı kalbim gibi

her şeye rağmen

tüm kızgınlığıma rağmen

kaygılarım hala ortak ikimiz için

bencilliği barındıramadım hiç vicdanımda

oysa tek bir dileğim vardı

bu yola başlarken

yanında olmalıydım,sağlığında ve hastalığında

lakin med_cezirlerle dolu bu kaderimizi

y/aşarken an ve an

yıpratırken sevgimizi

istemeden eskimişti zaman

geç farkına varsak ta

tükettiğimiz yılları

evlilik kutsal bir müesseseymiş

bir gün ayırsa da yolları

oysa bu gani gönlüm

her şeyle yetinmeyi bildi

şimdi bakıyorum da

sabırsız gençlerin haline bey

kıymet değer bilmeyip

savurganlık halindeler

besmelesiz aşklarını çok çabuk tüketmekteler

bugün başkası,yarın başkaları

son moda giyip

son model araba binip

gece yarılarına kadar barlarda,nara atmak tek tasaları

bugün onları seyrederken

dalıyorum düne

ve şükrediyorum aşkıma

çünkü bir gün bile sensiz şaşmadı başka yola

feleğe kızdık pire için yorgan yaktık

kapıldık gittik öfkemize bir anlık

neyi paylaşamadık bey,şu üç günlük dünyada,anlamadım hiç

oysa huzur ve saadet ne parada ne pulda

neyse beyim.

hırpalandık ikimizde bu sevda yolunda

dinlenelim birazcık şu huzur sokağında

lakin ne benden yolcu olur

ne senden hancı

uğradığım her durak bil ki bana yabancı

hani yarım kalan projen vardı ya

oğlun onu tamamladı

aldığın arsaya sana bir ev yaptı

pembe panjurlu,asma bahçeli

mor ortancalar,vişne ağaçlarıyla döşeli

ev'in tınısında,ilk zamanlar yadırgayacağın bir sessizlik olacak

lakin korkma

sonraları alışınca geçecek o tedirginlik

ne gereksiz çığlıklarım

ne saçma sapan kavgalarım olacak içinde

pembe panjurların

pirinç topuzlu demir karyolanın gıcırdısından

başka hiç bir ses duymayacaksın

siyah beyaz kareler belki silinir

belki karalardan arınır kir

belki ruhun dinlenir

belki yalnızlık sana da iyi gelir

ben yine

şiirler yazıyorum

vatanıma,anama,yavrularıma

bir de sana

tavşan kanı çay demlemiyorum artık

zaten sevmezdim

kahvesiz,çaysız,sigarasız

bol tasalı yarınlar demliyorum kendime

birde bol kedili bahçemde

konuşuyorum onlarla deliler gibi

bazen kızıyorum onlara

bir gün yemek vermesem nankörleşiyorlar diye

sözüm bile geçmiyor bir sokak kedisine

bir yün sepetim var

aynı kazağı örüyorum,bir yüz,bin ters

bir ileri,on geri

öfkelendiğimde söküyorum

neşelendiğimde örüyorum

ne kazak bitiyor ne ben onu giyebiliyorum

işte maksat vakit geçsin

neyse beyim bir posta güvercini bulup

ayağına bu şiiri bağladım

korkma kapını gagaladığında

kuş'un

dilinden anlamasan da yazılanları oku yeter

o yeşil bahçeye şimdi yeni bir fidan daha ek

bol güneşle,sulayarak,tatlı dille ve şefkatle büyüt

aynı çocuklarımız gibi

ve daima mutlu ol,ölümüne dek..

Seni seven eşin...

bu notu okuduktan sonra,posta güvercinini uçur....özgürlüğüne

not:Evlenecek tüm genç kardeşlerimin isabetli ve doğru bir karar vermesi ve çok mutlu olmaları dileğimle.....