Nihavend

---

Gece yorgun

Gün yorgun

İçimde devşirme bir imtihân

Ne zaman çoğalsa sesim

Yüreğime dayarsın sitemini

Gözlerimde kahve tonu bir argüman

Oysa

Her saat

Adınla başlamak isterdim

Her şiire

Her şarkıya

Oysa

İsterdim ki

Sensiz geçmesin Zaman

Saatler kırılsın

Dönmesin akreple yelkovan

Vakit olur ki

Kırılır parmaklarım

Tek dize bile geçmiyor aklımdan

Bu kaçıncı sürgün yemişliğim

Yüreğinin girizgâhından

Acı bir öyküdür

İçimdeki yazgı

Her anı hüzne kurup

Sitemin en âlâsını

Omuzuma yüklüyor o an

Tüm hatıraları fısıldar gibi

Nihâvend şarkılara iniyor aman

Fakr-û fûkâra göçüyorum

Bilinmez yollardan

Kanıyor içimde bitmez senli hatıram

Hüzzam bir peşrev geçiyor sazendelerden

Yüreğimin kışlasında

Eriyor kurşunî bir zaman

Bir bulut biçiliyor gözlerimde

Yüzünün eskizinde gözlerimdeki muamma

Çözülüyor renkler birbir

Kahve saç telinde vur emri fermân

Ne

Tuzun tadı kalmış yürek katığımda

Ne

Şiirlerimde efsûnî ikrâm

Çoğalıyor yokluğunun mektûbâtı

Nabzıma kuruluyor

Aşkına intizâm