Nisan Yağmurları ve Çakıl Taşları

Çocuklarım bakın size ne anlatacağım,

Yağmur altında oynamayın demeyeceğim.

Şimdilik öğretmenliği bırakacağım,

Ben de çocukluk günlerime döneceğim.

Nisan yağmurları yağardı ince ince.

Çağırırdık evlerinden arkadaşları.

Komşu evinin saçağına girince,

Yıkanırdı renk renk çakıl taşları.

Sokaklarda seller akmaya başlayınca,

Su yollarını açar karıştırırdık.

Hep beraber üçe kadar sayınca,

Çubuktan gemiler yarıştırırdık.

Parlak kahverengi taşlar toplardık.

Dalardık çocukça hayallere konuşurduk.

En güzel taşı bulunca yerimizde hoplardık.

Yağmur altında ıslanarak koşuşurduk.

Akşam olup da güneş batınca,

Dilimiz döndüğünce dua ederdik.

Yastığın altına taşı koyup yatınca,

“Allah’ım, bu taş çikolata olsun” derdik.