N/isyan

isyanlar biriktiriyorum

kenetlenmiş dişlerimin arasında

susarken ben...

-hanidir kelimeler de küstü anlamlarına

bahar diyorlar kara kışlara

oluk oluk kan döküyorlar

barış söylemleri altında

ekber allah adına...-

ben susarken

ne kadar gelecek geçti ele

ne kadar geçmiş gitti elden...

kaç top dövdü toprağı

kaç can çıktı bedenden

bu

tuzu

kurular

savaş çığlığı atarken...

ki bilemedim

konuşsam ne gelirdi elden

bu cehalet denen heyula dolaşıyorken tepemizde

ve her halükarda silivri'yi gösteriyorsa ok yönünde

vay ki vay halimize

böyle her muhalefet halliceyse niyazilikten...

hoş niyazi olmak da evladır ya omurgasızlıktan

amma

bir babam var

on yıldır muzdarip solundan

bir ben

bir bastonu olmasa

utanacak varlığından

bir de oğlum var

hak getire babasından

var ile yokun arasına sıkışır

olmasam...

iş bu halde bana dert olsa da susmam

bilirim ki onlara dert olacak konuşsam

amma

bir isyan / ki

kaynıyor yüreğimde

ha döküldü

dö-kü-le-cek

dişlerimin arasından !