Nobel'i Alamazsın

Gözümüzün önünde raks etse de olgular,

Aklın marifetiyle çeşitlenir algılar.

Yılan muharrir olur, kalem zehir salgılar.

Vatan mevzubahisse tepkisiz kalamazsın,

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!

Sen yüce bir davaya ömrü bedel biçmişin,

Şerefli yaşamayı kendine yol seçmişin,

Fikrini devşirmene mani olur geçmişin,

Ben değiştim, dönüştüm, deyip alçalamazsın,

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!

Coni'ye yaltaklanıp Toni'yi övmedikçe,

Hak dine dil uzatıp ceddine sövmedikçe,

Türklüğünden arlanıp dizini dövmedikçe,

Aya kilisesinde gong bile çalamazsın,

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!

Kaydın kuydun olacak aydın loncalarında,

Esamen okunacak mason localarında,

Duaları makbuldür fason hocaların da,

Bunlardan bihabersen evrensel olamazsın,

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!

Bu ödülü alanlar ecnebilerle kanki,

İçteki konjöktürle ilişkili o anki,

Soykırım modasından malûmatın yok sanki,

Ermenin tezini diline dolamazsın,

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!

Bu şartlarda bu ödül semtine ırak senin,

Fakat bir tavsiyem var, tutarsan trak senin!

Özünü ve sözünü kenara bırak, senin!

Madem tükürdüğünü eğilip yalamazsın?

Bak işte o zaman sen Nobel'i alamazsın!