Nokta Nokta

NOKTA NOKTA

Aralandı gecenin bir yarısı,

Yarı küskün hislerimin uykusu.

Kararlı karanlığın sert bakışlarında

Nokta nokta yokladım yüreğimi...

Yılgın bakışlı sokak lambalarıydı,

Gözlerimi gölge gölge zorlayan...

Yağmurun kokusu inerken perde perde pencereme,

Korka korka korudum tüm umutlarımı...

Tedbirliydi hep tercihlerim,

Kimsesiz hüznün keyifsiz anlarında.

Sessizce düşerken yağmur damlaları,

Rehber oldum dökülen gözyaşlarıma...

Kırılacak bir eşya gibi taşıdım kendimi;

Bazen ağır aksak, bazen telaşla,

Bazen özgür, bazen tutsak...

Ham da bendim, hammal da...

Yaralandı gecenin bir yarısı,

Maziden çat kapı düşen bir hatırayla kalbim.

Çiğ çiğ çiğnenen gururumu,

Bir de ben çiğnedim üstüne basa basa...

Yarasına gocunmayan savaşçı gibi

Savundum yaşadığım her duyguyu.

Bir gönlüm kaldı dokunamadığım,

Bir de gönlüme eş benliğim...

El yüz yıkadım hayattan,

Döke saça can suyuyla hayallerimi...

Kendime geldim sonra.

Uykusu kaçık gözlerime,

Sanki dün gibi,

Apaçık doğdu gün.

Aralandı bir bir umut çehreli kapılar;

Nokta nokta noktaladım geceyi.

Cemil Baştürk