Nostalji
Geziyorum mahallemin eski sokaklarını
Adresimi arıyorum doğduğum bu şehirde
Nerede çocukluğumun geçtiği o yerler
Nerede kimi bahçeli sıralı o ahşap evler
Sokak boyunca herkes birbirini tanırdı
Arkadaştı her evin çocuğu birlikte oynardı
Eşiğine çıkıp ta pirinçten tokmağını vurduğum
Hani anamın duyup ta açtığı o ahşap kapı
İki katlı üç odalıydı, küçücüktü, dardı
Ailecek kalabalık olsak ta bizi kucaklardı
Yanardı kuzine sobası mevsim yaz olsa da
Eksik olmazdı üstünde ne demlik ne tencere, ne de tava
Baktım sokağın bir ucundan, canlandı anılar
Benzemiyordu hiç, başkaydı zihnimde kalanlar
Hani nerede bizim gibi birlikte oyun oynayan çocuklar,.
Kapatılmışlar evlerine arkadaşları olmuş oyuncaklar
Seksek yapar, ip atlar,top sektirirdi kızlar
Bilyeleriyle, topaçlarıyla oynar maç yapardı oğlanlar
Oyun yerlerine sıra sıra arabalar dizilmiş
Yabanlaşmış ortam komşuluk ilişkileri bitmiş
Her yeri değişmiş, beton yapılar omuz omuza
O evler yıkılıp yeniden yapılmış dönüşmüş apartmana
Katlar çoğalmış o evlerin kapısı olmuş artık dış kapı
Gelen belli değil, çıkan belli değil herkes birbirine yabancı