O....... Çocukları

mekan Karaköy bir akşam indi

farkında degildi o.... çocukları

alınlarına kara bir yazı indi

hele hiç zamanı değildi

gece pür gece

aleme bir şarkı gibi

masaya bir derin bir hayat indi

zamansız bir yaşlılık idi

çocuktu o..... çocukları

anneleri o masa senin bu masa benim

evleri o otel bu köşe şu bar

isimleri belli soyadı meçhul

küfür gibi zaman

küfretse ne gam

bir karanlık bir tuhaflık bir pislik

yıkasan çıkmaz ki alından

kim yazmış kime sormuş kimmiş

o da çocukdu neden hak etmiş

sorsan otogar kenarı insanlarına

sorsan Laleli mekan

sorsan babasının adını

bir müşteri bir gece bir hayli

bir hayli ve epeycene içmişti

bir sıcak bir çorba bir tas

bir örtü üstüne bir haz

bilmezki o.... çocukları

ev nedir baba nedir kimdir

olsa olsa hayali bir kindir

ellerinde eşkali bilinmedik bir resim

anaları dillerde ellerde

hayatsa batakhanelerde

bir sıfır yenik bu hayat ve mat

bir nevi enik ve bayat

yansada duymazsın o... çocukları

ne kadar okursa boştur yoktur

bir diploma bir iş bir zaman

üstüne çekilen günahtır

gözleri bantlı hayattır

üçüncü sayafada ünlenen

ve bir türlü dinmeyen

aslında hiç kimse

aslında candır

hepimizin paylaştığı

alına ayıp utançtır

doğarken yüzü tutmaz

bu hayatta canı yanmaz

her tecavüz bir kardeştir

zührevi hastadır aşka

ismi bile argo başlar

korkar her iniltiden başta

ve her tıkırdıdan kaçar

küfür renkli bir odada

yalnızdır o.... çocukları

insan şanstır ve aslında

ve şanstır bu hayata her can

illa soyad mı bu mu

yaşasın o.... çocukları