O Kapı

Kar toprakla birleşmişken

İçimde bir çığ gürültüsü

Susturulmayı bekleyen

Baksam gözlere derin

Uzaklaşıp giden bir adam

Yalnız hayallerin yok olan adı

Sarsak gecenin içinde

Yokuş çıkarken duyuyorum

Biraz kanayan ezgisini

Garipliğim bir çatal ağzında

Oynaşıp duruyor kimsesiz

Kuşumla

Yüzümün çatlak engebesi

Uzaklaştıkça

Başka çizgilere

Yakınlaşıyor

Gecikmeli inildiyor ardımdan

Trenim

Durmadan terleyen avucuma

Yaprak döken ağaç

Kulaklarımda yavan gülün ömrü

Çıtırdayan

Yüzüm düşünce yere

Söylemiştim kurumuş dilim

Ben bir daha ölmem

Rüzgara takılmış

Unuttuğum

O kapı