O Sevgilinin Huzurunda

Feleğin çemberinden,

Görünüşte bir zırdeli geçti...

O veli, her ne var ise,

Elinin tersiyle itti...

O gitti, O sevgiliyi seçti...

...

Bakmadı feleğin varına,

Bağlanıp da kalmadı yarına...

Onun için varlık da bir idi yoklukta

Bile bile hiç aldırmadı o,

Yırtınan nefsinin feryat figanına...

...

Yanında kadir ve kıymeti yoktu,

Feleğin bir sineğin kanadı kadar...

O çok iyi biliyordu nasıl olsa,

O sevgilinin huzurundaydı,

En değerli ve en kıymetli iktidar...

...

Doğdu yokluk içinde,

Yaşadı yokluk içinde...

Dönüp bakmadı bile,

Alay edip takılanlara

Asla yapmadı bir hile...

Şimdi o, sevgilinin huzurunda,

Saltanat ve varlık içinde...

...

Ant - 010411