Oda

Kendimden ayrıldığımdan beri

En uzak kıtadaki karanlık bir odadayım

Sürgünlük yaşadığım

Sigara sardığım

Küfür etiğim

Odamdayım o en uzak kıtadaki odamda

Odamdayım...

Çaktığım her kibrite gölgene gülüm/sediğim

Bir mum yaktığımda seni damla, damla erittiğim

Bakışlarımla her köşesine seni işlediğim

Seni öbek, öbek çizdiğim o odadayım

Annem için belkide kaç adımlık yol

Benim kaç asır yaşlanmışlığım

Küçük kardeşimce bir oyun alanı

Kimseler bilmez benim bir katil olduğumu

Seni kaç bin defa bu odada öldürdüğümü

Cinnet geçirdiğimi

Polislerce kovalandığımı...

Şimdi sırasıdır iğnesiz ipliksiz kefenler dikmenin

Haydi, çingeneleri oynat atları kişnet

Kendince dilekler tut

Haydi gülümse tüm acılarıma

Soğuk bir silah namlusu duruyor şakağımda

Bu gece ya seni unutacağım

Ya da bu soğuk odada kendimi vuracağım