Oğluma

üzüntülerimiz oldu

bir de keyiflerimiz

sana yazdığım kaçıncı mektup, yırttığım

pasife aldığım her duygunun sonunda sen vardın, aktif ettiğim

yorgundum peşi sıra koşmadım

kendin koştun kendin buldun

ve büyüdün

ve adam oldun

adam!

en çok neye seviniyorum biliyor musun

cahilliğini hatırlamıyorum

hep cevvaldin

hep cevval

kördüm ben oysa

kördüğüm ben

zor işti

çözümlemek

nisan sen ve eylül ben

söktüklerimi yeşertiyordun her mevsim

her karanlıktan bir aydınlık doğurdun

son ışık çıkarken gökyüzüne

en son ışık

keşke şarkılar söyleseydik gün batımına

ayaklarımızda sandalet denizi ıslatsaydık bir duble rakıya

şarkılar söyleseydik ya

- artık demir almak günü gelmiş, Hümeyra'dan

demir almak günü gelmiş ne zamandan

bilinmez ki an

ne zaman?

loş bir masada hem de yakın kumsala

yine karalıyorum yırtıyorum

vasati kırk çöp kibrit

ve mum

üfleyip üfleyip yakıyorum

son rüzgarda

seni yazıyorum

alnının ortasına çiziyorum sabit kalemle

seni seviyorum