Oğlumun Diliyle Yaşamak 3

Bir yaşını girdim ama daha yürümek yok

Oynamak var,bakım da güzel karnım da tok

Evden çıkınca anam hemen sırtına bindirir

Yürümeyi bir becerebilsem çoktan indirir

Çekyatlar yardımıyla başladım yürümeye

İki adım atınca başlardım sevinmeye

Derken bir gün koşturuverdim korkusuzca

Annem de bırakıverdi beni usulca

Artık ata bindim anam,kim tutar beni

Sırtından da inmemiştim çok yordum seni

Kendi işimi kendim görmeye başladım

Koşmaya başlayınca bir de alkışlandım

Elim kaşık tuttu yemek yemeye başladım

Kendime güven geldi büyümeye başladım

Derken iki yaşını bitirdim girdim üçe

Bir yandan büyüdüm de bir yandan dilim sürçe

Dört yaşına basınca arkadaşlarım oluverdi

Ben onlara gitmesem de onlar bana gelirdi..

Evin tek oğluydum kızmazdı bana kimse

Gece yarısı gelirdim eve oyun bir bitse

Saklambaç oynarken önce kızları bulurdum

Yakan topta da ilk önce kızları vururdum..

Bir poşet bilye kazanmıştım arkadaşımdan

Karanlık bassa bile gitmezlerdi başımdan

Körebe de göz bağımı yukarı kaldırırdım

Kızların en güzelini orada yakalardım...

Daha çocuk iken köyün en güzel kızına aşık

Annemin pişirdiği pilava da çalardım kaşık..

Ne kadar şerlik yaparsam yapayım affedilirdim

Ağlayıp naz yapardım,kıyamazlardı sevilirdim..