Okşamakla Geçmez Ki Acı

kimse anlamaz oldu denizi

susunca martılar...

bir çığlık mı lazım her zaman

dalgalar kayalıklarla öpüşsün diye...

.......................belki de !

tuhaftır aslında

ne zaman bir kadın ağlasa

çulunu serer bir adam yalnızlığa

kapanır kapı

kalp üstü binbir yama...

yola devam etmek mi lazım acaba

.........................yoksaydıklarımızla...

yoksa

tutunmalı mı dallara...

........................muamma !

sen ki

kendi hüznüyle kavrulan çocuk

aşka dair onca hikayeden sonra

dolaştın mı hiç sokaklarda

karda iz bırakmayan adımlarınla...

bakışlarında sağnak

..........................bir başına !

yürek düşürdüğün nakaratlarda

canevinden vurdu mu hiç şarkılar

ağlamayı iyi bilen kirpiklerinle

soluğun karıştı mı gözyaşlarına...

söylesene;

kalbini örseledi mi yaşadıkların

bir demet mimozaya satmayı düşündün mü düşlerini

öyle

durup dururken...

ve akşam vakitleri

yüreği zifir karanlık ,koynu buz gibi soğuk

bir yastıkla paylaşınca hayatı

vurdu mu hiç kalbine sinsi bir ağrı...

biliyorsun

okşamakla geçmez ki acı...

..................................geçmez !

dert olur

hüsran olur

hicran olur...

................bitmez acı...

bir kadın sesi ile huzur bulduysan eğer,

bırak

bırak

gelsin saplansın sancı...

...............................bırak !