Okşanmamış Saçlarıma Siner Kokun Erguvan

ve ruhuna yenildim

sersefil...

iç çekme vakitleri...

hiç bir bahane kabul edilmez

hiç bir şeye boş verilmez,

gezerken parmakların yüzümün kıvrımlarında...

eriyip gider zaman

uyanırım uykumdan

silik bir hayal gibi geçiverir anlam

gömülür gözlerim gözlerine

mor bir ürperti ellerimde...

senin gizemli sevdandan kuvvet alır yüreğim

ilkbahar kokan bir evde

abartılı ya da sade

meylederiz aşka...

ipince bir saatte

kırılır direncim

sen özgesin...

menziline düşüp de ölmezsem

belirir alnımdaki ilk çizgim...

mümkün kılınır sanki yaşanan o an

dönmem dersen yolumdan

vebali ağır belki

kırmak gerekebilir şiiri...

gariptir

sevdana asılı kalır gülüşüm

ne varsa kaygıdan yana yok olur...

ürkek kuşlar uçar yüreğimden

sonra soğuk düşler

sonsuzdur beklenen

ilmek ilmek seni işler dudağıma baharın moru...

nafile nazlanmalar ,boşa kanar...

yaklaşır şafak,

öykünün sonu yarım mı kalacak

bilinmez...

avuçlarıma düşen her gözyaşı korkudan

cümle leylalar düşer yakamdan

her biri biçare...

ve kazırım adını göğün mavisine...

beyazımı çalar bulutlar,

savurur rüzgar,

okşanmamış saçlarıma siner kokun

....................................erguvan