Öksüz Düş

dalımıza cemre düşmüş kime ne

yüzünü er'ine siper etmiş

gönüllü fırtınayız...

erik ağaçlarımızı bekleyen baltacılar

dönüşümüz yok kübik düşlerinize

yolumuz ekmek

heybemiz mücadele

kestik ömrümüzü bir kere

alfabenin "c" sine

bahara saklanmış çocuklar gibi

utangaç bin çizgi çektik alnımıza

ve bıçkın delikanlılığımıza dair

yorgun türküler fısıldadık her gece soframıza

kızıl korkularımızdan kime ne

saçlarını devrime uzatmış

gönüllü tutsaklarız...

ellerimizi kanatan saçma'lara

leylak gölgesi vurdukça akşam akşam

burnumuzun direğini sızlattık memleket kokusuna

dahası ;

ahir zamanlar gülümsedikçe elmacık kemiklerimize

öksüz düşlerimizden döküldü sularımız

deniz'in o ihtişamlı yürüyüşüne...

heyhat!

meğer ne çok durak varmış tükenmişliğe

yoksulluk, gözlerimize millenmiş demek

biz uyurken kavganın zenginliğine

ola ki kırılırsa bir sabah ansızın

boynuna yakıştırdığımız ve kimselere çaldırmadığımız

dar kapılarımızın o hacıyatmaz ısrarı

bil ki surlarından indirilmiştir adımız

şimdi

metre kare hesabıdır yalnızlığımız

ankara'nın gri duvarlarında

ve kör hüzünlerdir, ocağımıza kilitleyip geldiğimiz

üç cemreden payımıza düşen

üç harfli mevsimlerdi

içine şiirimizi sığdırmaya çalıştığımız...