Okul Bahçesinde Bir İhtilal İhtimali

Kırılır billurdan kasesi ,mahrem uğultuların

Kuğuların yakıldığı yerdeyim ,ellerim is

Çekemem yükünü ,hortlak kuruntuların

Hüzün gölgeliğinde , yatarım hapis

İçimde öyle parlak, öyle mavi bir his

Yarına dair,yalçın kayalıklardan

Beklentisiz akan çağlayanlar kadar gümrah

Bu böyle kalmamalı, gözde yaş , ruhta akis

Fevzaların yıkımından geriye ,belki bir ah

Nerdesin, bir okul bahçesinde düşlenen sabah...

Benimkisi zelzele sonrası ,enkaz endişesi

Serseri yıldırımların yaktığı ocakların dumanı

Muttasıl ağlamada yurdumun her köşesi

Aynı ağıtlar , ayrı lehçeler

Durdurmak mı zamanı

Ne farkeder,

Cemre muştusuyla fısıldaşırken bahçeler

Vakt-i merhun , yani kader...

İntihar etsin keder...

Ağaçlar altında , yalnız bir verandada

Kuşların hüznümü paylaştığı vaki

Kuşlar, muttasıl zikr-i Rahman'da

Zeminini öpeyim toprak,

Ne devrimlere şahit, kansız

Yüreklerde başlayıp, gözlerde biten

Muhteşem ihtilaller, müstesna bir zamanda

Bitmiyor şiir , ben bitiyorum

Okulun bahçesinde kendimden yitiyorum

Ben şiiri şairinden tanırım

Bir de yaş damlayan dizelerinden

Yüreğime..

Okul bahçesinde zarif bir ihtilal ihtimalini

Toprağın kalbine gömüp

Gidiyorum