Okurken Çektim Acı

OKURKEN ÇEKTİM ACI

Bilirim savaşmayı, ben, kendi kaderimle

Senden ihsan istemem, koy git beni derdimle

Çoktan razı olmuşum gülmeyen kaderime

Dipsiz bir kuyudayım uzanma ellerime

Kararını sen verdin, koştun sevilerine

Bağrıma taş basmışım, mutluluğun yerine

Hicrandır,bıraktığın, tatlı bir aşk yerine

Mümkün değildir dönmek, o eski günlerime

Benimde, elemlerim, özlemlerim, var idi

Avucumda umutlar, sabun gibi eridi

Gözlerinin içinde bir mana arıyorum

Sever mi ki diyerek, kendime soruyorum

Sanma ki bu derdime doktor derman bulacak

Gönüldeki yaraya doktorlar ne yapacak

Sen yoksan bende yokum sana bağlı varlığım

Seninle başlamıştı duygum ve dıuyarlığım

Terk edipte gidişin bağrıma saplı hançer

O hançer ki her saat beni doğrayıp biçer

Beklenmedik bir anda, bir zarf verdi postacı

Açarken sevinçliydim,okurken çektim acı

Bir tek sözcük var idi, değişmişti soyadın

Elveda mektubunla üzmek miydi maksadın

Sensiz yaşamak haram yüreğim senle gitti

son gelen mektup ile tüm umutlarım bitti

Ben senin gidişinle kara yas kara pastım

sensiz dünyam karardı yaşamak değil kastım

Ayrılığı çekmekten dahada yeğdir ölüm

azrailim ol bari gel canımı al gülüm