Olamadım İşte
Sıkılırsın,yorulursun atarsın her şeyi bir kenara
Bakarsın ki sen eski sen,
Duvarlar hep aynı kalmış,
Aldırmaz , silersin ıslak yanaklarını
Oysa bir tek sen değil
Ağaçlar, sokaklar ,akşamlar...
Herkes farklı bir hüzünlü
Herkes kapatır gözlerini yorgun yorgun...
Bazen silmek istersin çoğu anını
Oysa hep bir yerlerde çıkar karşına
Belki bir gün batımında
Belki tozlanmış pencere yüzlerinde
Hatta yıldızların loş aydınlığında
Bilemem...
Ne de olsa ''keşke'' ler var sığınacağın
Oysa bazen kalkmak gerekiyor düştüğün yerden
Ucunu bırakmak istediğin ipi
Sıkı sıkıya tutman gerekiyor
Böyleymiş kurallar
Ya da ne bileyim belli belirsiz duyguların dedikleri...
Sıcak bir buhar var
Bugünlerde beni boğan
Üniversite kazanmışım,
Ya da şiirlerim okunuyor,
Ne fark eder ki akşamları gökyüzüne bakamadıktan sonra
Yıldızları parmakla sayamadıktan
Pencere buğusuna kalp çizemedikten sonra
Ne fark eder ki mutlu olmam
Ne fark eder...
Meğerse hayat bazen zor günlerde saklıymış
O ağladığım, sızladığım günlerdeymiş kaybettiğim tebessümler
Şimdi bir kağıt parçasına dalmış gidiyorum
Oysa bir kırlangıç yavrusu yeterdi bana
Önce ben ağlardım sevinç ya da üzüntüden
Sonra o başlardı çektiği çilelerden...
Oysa...
Oysa ben bir kırlangıç çığlığı kadar olamadım
Bir akşam karanlığı kadar olamadım
Sarı bir yaprak kadar sessiz
Kum taneleri kadar umutlu olamadım
Olamadım işte..