Olamazdı

yine bir gündü belki

sabahına uyandığım.

elimin tersiyle,biraz hoyratça

biraz hiçe saydığım

itişimi kutlarcasına

acısına bir türlü alışamadığım

gidişinden kalan,

dudaklarımın ucundaki

sensiz sevdaların

tövbekar haykırışı.

bugünü kendime ayırsam

sadece kendime,

pişmanlıklarıma;

aldanışlarıma,ve birazda

sana..;

sana dair içimde kalanlara.

bir veda değildi..olamazdı

bir sehir bırakmış gibi ardında

ama hep senle.

gözlerinde parmaklıklar sarılı

hasretliğinde geçen gecelere.

olunmuyor böyle;bir mutlulukki

yaşanmıyor

ince birer sızı gibi.

ayrılıklar.

yada başlangıç tesadüfleri.

bir kokusu yok üzerinde

bahara benzer

sevda gibi.

neyi almalıydım yanımda bırakmışken

ruhumu.

bir bozuk musluk sesimiydi

düşüncelerime ansızın giren.

ve yapraklar sallanmakta

pencerem (bir ağaç önünde)

anlıyorumki bir mevsim daha geçmiş

ve bir mevsim daha var kavuşmamıza

kuytularda.

bugunü bize ayırdım

bize;bize dair ne varsa heybemde

dağıtıp dağıtıp

tekrar toplayacağım.

ve içine ne gözyaşı

nede ayrılık koyacağım.

baştan başa gözlerinde gördüğüm

sevdayı koyacağım

yanı başımda yaşlanacak.