Ölemeyince

Mesken saray olsa bir pula değmez

İçinde huzuru bulamayınca

Garibin üstüne hiç güneş doğmaz

Yürekten şad olup gülemeyince

Belli ki kaderim küsmüş bir kere

Yıllardır oyalar böyle boş yere

Hep hüzün geliyor gittiğim yere

Nedendir sebebin bilemeyince

Çile mi kedermi hayatın adı

Belki birileri alıyor tadı

Çınar içten çürür etmez feryadı

Rüzgar ile ahbap olamayınca

Ar saydım kimseye söyleyemedim

Eller duyar diye ağlayamadım

El açtım beddua eyleyemedim

İçimden atıp da silemeyince

Bozulmuş bir düzen yerini bulmaz

Her şeyin sonu var hep aynı kalmaz

Ne kadar zor imiş çekmeyen bilmez

Ölmek isteyip de ölemeyince

Can dediğim cana eder kastını

Musibet kapıma serdi postunu

Bacı kardeş hepsi bana küstümü

Ahmet'ten bir selam gelemeyince.