Olmaz Aşk

Utanırım sevmeye artık seni

Aruzlarla sükut-u hayale kapılan serbest hecelerim ölümüne kapışır

Kazaya kurban gider kalpten kurşun geçiren inançlarım

Sen şimdi görünmezlik sihriyle

Ben şimdi vazgeçiş değneğiyle

Bir olamaz bu yalnızlığın finali

Kalbime değer sancılı ellerim

Orada hissetmeye utanırım seni

Söyle,

Ben yokum Ya hani;

Kimi sevecek o taş kalbin?

Dinle,

Sen yoksun Ya hani;

Kimseyi sevemedi bu deli kalbim

Biliyorsun

Temizlenen kadim kaderimin

Bir nüanslık farkla eceli oldu terk edişin

Şimdi şimdilerde çalan şarkılar yavan

Şimdi, şimdilerde duyduğum sesler bile yalan

Utanırım durdurmaya artık seni

Kal demek sazı bende tükenir

Yeşeren sevgilerinin nezdinde

Alaya alır beni hasretin

Gittin; zaten yol gitmeye dairdi

Unuttun; zaten o taş kalbin unutmayı severdi

Öldürdün; kanlı ellerinde kalbimin hoşluğu kaldı

Görmeye dayanamam artık seni

Benden seni kaderim bir kez daha alır

Aklımda hatırlamak zaferi bayrak diker

Bir gün aşka söz verirsem

Çok sevmek için seni

Çok olursun yalnızlıkla

Çiğner beni ayağının altında nefretin...