Ölmek Vardı O Gece.....

Zamanı durdurmak isterdimya hep

mehtabi çivilemek gökyüzüne

gözlerine mıhlanmış duygularımla

kalmak öylece

teninin kokusuna haps olup

soluğumu bitirmek sende

yokluğunu düşünmektense

ölmek vardı o gece

Uzanmak sonsuza boynum koynunda

yolunda yük edip günahlarımla

pişmeyi her gece ateş içinde

aşkın közünde

özümde duymayı sevdanı

sözümde haykırış tek sana

gözümde resminle öylece

ölmek vardı o gece

Şimdi korkaklığım bedelim olsun

bedenim olsun sürünen

sürgülenen mutluluğun kapısı

kilidi o senle giden

ve ben, dolanayım delice

zivanadan çıkayım ha iyice

sokakları inleteyim boşu boşuna

isyanları oynayayım son gala

madem ki, yaşıyorum ben hala

ödeşeyim böylece,

öysa ki,

ölmek vardı o gece...